چهار کارگر مهاجر مکزیکی که با ویزای موقت کار برای رستوران زنجیره ای تیم هورتون در شهر داوسن کریک کار میکردند از رفتار غیر انسانی مدیریت به تریبون حقوق بشر استان بریتیش کلمبیا شکایت کردند. یک گروه محلی که از حقوق مردم دفاع میکند وکالت این کارگران را بعهده گرفته است. صاحب شعبه تیم هورتن کارگران مهاجر مکزیکی را مجبور کرد در خانه نامناسبی که به او تعلق داشت زندگی کنند و به او کرایه خانه ای بپردازند که بمراتب بیشتر از بهای اتاقها بود. کارگران باید 40 دقیقه پیاده در سرمای شدید شمال استان از خانه تا سرکارشان میرفتند. آنها اجازه نداشتند خانه دیگری کرایه کنند. همچنین کارگران بدلیل مکزیکی بودن مورد توهین و تحقیر قرار میگرفتند و به دلیل ضربه پذیر بودنشان رفتاری بدتر از بقیه کارگران با آنها میشد. صاحب کار به کارگران مکزیکی گفته بود که صاحب آنها ست و آنها را احمق و تنبل مینامید. یوجین کنگ وکیل کارگران اعلام کرد که هر بار کارگران از وضع کار یا مسکن شکایتی میکردند صاحب کار تهدید میکرد که آنها را به مکزیک برمیگرداند. صاحب رستوران قوانین مالک و مستاجر را در مورد کارگران مستاجرش رعایت نمیکرد. قوانین کاری کانادا برای کارگران موقت طوری است که قدرت زیادی در دست مدیریت و کارفرماست و کارگران از حقوق کمی برخوردارند. وکیل این کارگران شکایتی هم به وزارت کار کرده زیرا قانون استاندارد کار کانادا در مورد این کارگران نقض شده است.
همچنین دهها کارگر موقت از کشورهای آمریکای لاتین که پیش از المپیک زمستانی 2010 تونلهای قطار کانادا لاین بین ونکوور و ریچموند را کندند هنوز بعد از سالها حقوق خود را دریافت نکرده اند. این در حالیست که تریبون حقوق بشر استان بی سی رای داد که کارفرما باید دومیلیون دلار دستمزد به آنها پرداخت کند. شرکت های اس ان سی لاوالین و سه لی پول کارگران را بالا کشیده اند و با وجود رای تریبون هنوز آنرا پرداخت نکرده اند. این شرکت ها به کارگران موقت اروپایی دستمزد بالاتری میدادند.
--------------------------------------------------------
یازده نوامبر روز بزرگداشت نظامیانی استکه در جنگ شرکت داشته اند و در کشورهایی مثل کانادا و انگلیس مراسم مفصلی برای بزرگداشت آنها برگزار میشود. البته در همین روز در ژاپن هزاران نفر علیه استفاده از نیروی اتمی تظاهرات کردند و در یونان نیز صدها هزار نفر علیه سیاستهای ریاضت کشی پارلمان اعتراض کردند. یازده نوامبر آخرین روز جنگ جهانی اول بود که طی آن میلیونها سرباز و مردم غیرنظامی بخاطر منافع سرمایه داران برای تقسیم دنیا کشته شدند. بگفته هوارد زین تاریخ نگار آمریکایی میلیونها سرباز جوان و مردم غیر نظامی کشته شدند تا ژنرالها و سیاستمداران چند کیلومتر و یا حتی چند متر زمین گیرشان بیاید. در جولای 1916 ژنرال هیگ انگلیس فرمان داد که یازده گردانش از سنگرهابیرون آمده و به سمت قوای آلمان پیشروی کنند. از 110000 هزار سربازی که در این نبرد شرکت کردند بیش از نصفشان کشته شدند. در نبرد مارن در فرانسه حدود یک میلیون سرباز کشته شدند 500000 نفر از هر طرف! بعد از مدتی سربازان شورش کردند و دهها نفر بجرم نافرمانی توسط هموطنانشان تیرباران شدند. فیلمساز استانلی کوبریک در فیلم ضد جنگ خود بنام راه های افتخار داستان های واقعی از این شورشها را نشان میدهد. در یک صحنه وقتی ژنرالها به سربازان حکم میکنند که میهن پرست باشند یکی از قهرمانان فیلم میهن پرستی را آخرین حربه دغلکاران مینامد. در جنگ جهانی اول ده میلیون سرباز کشته شده و هزاران هزار دیگر بشدت معلول میشوند. کشته های انسانی جنگ جهانی دوم بیش از 50 میلیون نفر بود. فراموش نکنیم که در جنگ ایران و عراق نیز بیش از یک میلیون نفر از هر دو طرف کشته شدند. روز نظامیان بجای اینکه روز مبارزه با جنگ باشد روزی شده است برای ترویج تبلیغات میهن پرستانه و نکته جالب اینست که سربازانی که گوشت دم توپ سرمایه داران برای کسب کنترل در کشورهای خارجی شده اند زمانی که مجروح و درهم شکسته به کشور خود باز میگردند امکانات پزشکی درمانی لازم را ندارند. از جمله در کانادا سربازان مجروح در حال مبارزه برای گرفتن غرامت درمانی هستند که دولت کنسرواتیو کانادا از سال 2006 این امکانات را محدود کرده است. عده ای از سربازان مجروح جنگی اعلام کردند که بعنوان اعتراض بدون مدالهای جنگی خود در مراسم دولتی 11 نوامبر شرکت خواهند کرد. سرباز جوان کانادایی دان اسکات که در افغانستان بشدت مجروح شد و احتمال دارد که برای تمام عمر معلول بماند فقط یک غرامت 41000 دلاری توانست بگیرد که تمدید نخواهد شد. خانواده های سربازان فهمیده اند که جوانانی که جان خود را گذاشته اند تا از دستورات رهبران سیاسی و نظامی پیروی کنند سهمی از غنایم جنگی ندارند
